“Met een ziek kind ga je beter niet naar de huisarts.” De halve Vlaamse pers opende zaterdag 8 juli 2017 met deze titel. Ongeloof, woede en ontgoocheling waren de terechte reacties bij heel wat huisartsen. Hoe kan men anno 2017 nog zoiets beweren? Huisartsen zijn immers perfect in staat om de zorg voor kinderen op te nemen. Huisartsen zijn experts in het inschatten van de ernst van een situatie en afhankelijk van hun beoordeling het kindje zelf te behandelen of door te sturen naar de pediater.

Wanneer het nodig is, kan de huisarts daarbij rekenen op zijn/haar collega’s pediaters. Een telefonisch advies, een dringend consult of een opvolg consult bij ernstigere aandoeningen (bv : een ontwikkelingsstoornis, een plasproblematiek, een ongecontroleerde astma). De huisarts kan daarbij afhankelijk van de aandoening zelfs gericht doorverwijzen naar een pediater met een specifieke bekwaamheid. Een expertise die de pediater kan opdoen in zijn/haar interessedomein net omdat de pediater zich niet moet bezig houden met de meer ‘banale’ klachten.

De patiëntjes en hun ouders leren dan ook dat de huisarts een eerste aanspreekpunt is in de gezondheidszorg die hen op een excellente manier kan verzorgen. Zij zullen dus ook tijdens de weekeinden naar de wachtdienst van huisartsen gaan in plaats van vaak onnodig naar de spoeddiensten.

Huisartsen zijn de medische experten op de eerste lijn die de patiënt begeleiden van voor hun geboorte tot aan hun dood. Wij hebben daarbij een ongelooflijke kennis en kunde om in verschillende domeinen de patiënt te begeleiden. En wij kunnen daarbij gelukkig rekenen op onze collega’s specialisten om samen de beste zorg voor onze patiënten op te nemen.

Huisartsen zijn hier ook perfect voor opgeleid. Met een specifieke hoogstaande opleiding worden de huisartsen gevormd tot medisch experten van de eerste lijn. De suggestie doen dat huisartsen alleen nog maar kinderen zouden mogen behandelen als ze een jaar kindergeneeskunde (en dan nog wel in een ziekenhuis) zouden gevolgd hebben is te gek voor woorden en getuigt van weinig kennis van de huisartsgeneeskunde en haar opleiding.
Wat is trouwens het vervolg: een jaar opleiding gastro-enterologie om een buikgriep te mogen behandelen, een jaar opleiding orthopedie om verstuikte enkels te diagnosticeren, een jaar opleiding gynaecologie om de pil te mogen voorschrijven?

Huisartsen hebben dus absoluut een taak in de opvang van kinderen en zijn hier ook goed voor opgeleid. Van preventieve, over diagnostische en therapeutisch en jammer genoeg soms ook palliatieve zorg.
Wij willen deze zorg van kinderen graag samen met de pediaters uitbouwen, steeds ten dienste van de patiënt, maar wel gebaseerd op respect voor de expertise en de plaats van de huisarts.

Ander nieuws

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4